هدف کلی: آشنایی با گوش و حس شنوایی
اهداف جزئی:
- شناخت نعمتهای خدا و تشکر از لطف و مهربانی او
- آشنایی با گوش و راههای مراقبت از آن
- هوش و تشخیص حیوانات
- تقویت دستورزی
- تقویت کار تیمی
- توسعه تواناییهای جسمی – حرکتی
از کودکان بپرسید: به نظر شما چه کسانی میتوانند در کلاس سرحال باشند و از کلاس لذت ببرند؟ به آنان یادآور شوید که گلهای من! اگر شبها زود بخوابید روزها سرحال و شاداب هستید.
تصویرخوانی و تفکر: از کودکان بخواهید به دقت به تصاویر نگاه کنند و بگویند این تصاویر درباره چیست؟ ما با کدام عضومان صدای حیوانات را میشنویم؟ چه صداهایی برای ما گوش نواز است و چه صداهایی برای ما آزار دهنده است؟ پسری که در کادرهای پایین است مشغول چه کارهایی است؟
هوش و کار با قیچی: توجه نوآموزان را به تصاویر بالای صفحه جلب نمایید. از آنها بپرسید: این گوشها برای کیست؟ گوش ببعی و پیشو چه شکلی است؟ از آنان بخواهید تصاویر مربوط به این درس را از صفحه 34 کتاب کودک، قیچی کنند و پایین یا بالای تصویر مناسب خودش بچسبانند.
مراقبت از گوش: توجه کودکان را به کادرهای پایین صفحه جلب نمایید و از آنها بخواهید کنار کارهایی که برای گوش مضر است علامت û و کنار کارهایی که برای مراقبت از گوش است علامتü بزنند. (کادر اول گوش دادن موسیقی با صدای زیاد با هدفون است و کادر دوم گوش وارد کردن شیء خارجی تیز در گوش است. این دو کادر مضرّ هستند. کادر سوم، به معنای جلوگیری از وارد شدن سر و صدای زیاد به گوش است که برای مراقبت از گوش است)
همچنین با توجه به این سخن از امام علی(ع) که میفرمایند: «گوش خود را به خوب شنیدن عادت بده و به سخنانی که شنیدنشان بر اصلاح و پاکی تو چیزی نمیافزاید گوش فرا مده»[1] با کودکان صحبت کنید.
[1] . «عَوِّد اُذُنَک حُسنَ الاستماعِ و لاتُصغِ إلی ما لایزیدُ فی صَلاحِک استماعُه»؛ غرر الحکم، ح 6234.
کودکان را دور هم حلقه کنید. یک کودک با چشمان بسته در وسط حلقه میایستد. سپس کودکانی که دور او ایستادهاند، با اشاره مربی یکی یکی صدای حیوانات مختلف را در میآورند یا با دهان خود صدایی را تولید میکنند. مثلاً اوووو، زووو، …
کودکی که در وسط ایستاده باید تشخیص دهد صدا از کدام طرف است و با دست خود به آن سمت اشاره کند. اگر توانست درست حدس بزند کودکان دیگر برای او دست میزنند و اگر اشتباه گفت برای او پا میکوبند.
همچنین برای ایجاد صدا، کودکان میتوانند از اشیاء دم دست مثل پلاستیک، کاغذ، لیوان، مداد، دسته کلید و… هم استفاده کنند. کودکی که وسط ایستاده، باید حدس بزند که صدای چیست.
به ترتیب کودکان دیگر هم در وسط حلقه قرار میگیرند و باید جهت صدا یا جنس صدا را تشخیص دهند.
در پایان به نوآموزان توضیح دهید: خدای مهربان دو گوش با فاصله از هم به ما داده تا بتوانیم جهت صداها را تشخیص دهیم و از خطرها فرار کنیم.
کودکان را به گروههای دو نفره تقسیم کنید. به هر گروه دو عدد لیوان یکبار مصرف و نخ بدهید. از آنها بخواهید با استفاده از میخ یا مداد (با نظارت مربی) سوراخ کوچکی در انتهای لیوانها ایجاد کنند و نخی را از داخل سوراخ رد کنند. آن سمتی از نخ که داخل لیوان است را یک گره بزرگ بزنند تا از سوراخ لیوان خارج نشود. کاردستی شما آماده است.
برای برقراری ارتباط یک نفر لیوان را مقابل دهان خود بگیرد و آهسته صحبت کند. شخص دیگر با کمی فاصله در حدی که نخ بهصورت مستقیم و بدون پیچ و خم باشد، لیوان را روی گوش خود بگذارد و صدای همگروهی خود را از داخل لیوان بشنود.
وسایل مورد نیاز: لیوان یکبار مصرف، نخ.