درس 35 - مُحرم

به نام خداجون مهربون

هدف کلی: آشنایی با آداب‌ورسوم و مناسبت‌های دینی

اهداف جزئی:

  • شرکت در بحث و گفت‌وگوهای کلاسی و پاسخ دادن به سؤالات
  • الگو یابی و تشخیص توالی و ترتیب
  • بیان و خلق داستان
  • تقویت دقت و توجه
  • پرورش هوش کلامی–زبانی (Verbal / Linguistic)
  • دست ورزی و تقویت عضلات دست
آغاز سخن با نام خدا و هم‌خوانی دعای سلامتی امام زمان (عج)
عادت چله

یک جمله زیبا بگو و در آن خدا را شکر کن که عشق و محبت امام حسین (ع) را در دل و قلب ما قرار داده است.

مرورها بر اساس منحنی فراموشی

برای مرور درس‌های گذشته سؤالات ذیل را از نوآموزان بپرسید:

  • درس 26: چطور باید در فصل زمستان در مصرف گاز صرفه‌جویی کنیم؟
  • درس 32: بهتر است در روز چهارشنبه‌سوری، چه‌کارهایی انجام دهیم؟
  • درس 34: آیا شما تابه‌حال روزه کله‌گنجشکی گرفته‌اید؟
فعالیت 1: کتاب کودک

تصویر خوانی و تفکر: از نوآموزان بخواهید به‌دقت به تصویر نگاه کنند. از آنان بپرسید به نظر شما این تصویر مربوط به چه وقت و زمانی است. سپس در مورد آن توضیح دهند و بگویند که هریک از بچه‌ها در حال انجام چه‌کاری هستند.

افزایش دقت و توجه: از نوآموزان بخواهید با توجه به الگویی که در تصویر کتاب آمده، آجرهای بدون رنگ را مطابق الگو رنگ بزنند. سپس ده تا از کودکان را بشمارند و سربندهای آنان را سبز کنند.

دست ورزی: از نوآموزان بخواهید تا خطوط خط‌چین بالای صفحه را با توجه به فلش‌ها، پررنگ کنند.

دست ورزی: از نوآموزان بخواهید تا خطوط خط‌چین بالای صفحه را با توجه به فلش‌ها، پررنگ کنند.

فعالیت 2: قصه‌گویی توسط کودک

از نوآموزان بخواهید با توجه به تصویر یک قصه بگویند و برای دوستانشان تعریف کنند.

 

فعالیت 3: بحث و گفت‌وگو

در مورد ماه محرم، شهادت امام حسین (ع)، یارانش، برادرش حضرت عباس (ع) و دخترش حضرت رقیه (س) (به شکل کودکانه) با کودکان صحبت کنید. سپس از آن‌ها بپرسید، آیا شما تابه‌حال در دسته عزاداری امام حسین (ع) شرکت کرده‌اید؟ آیا تابه‌حال نذری داده‌اید؟ چرا وقتی آب می‌خوریم بهتر است بگوییم یا حسین (ع)؟

فعالیت 4: شعر و سرود

با پخش نماهنگ و تکرار شعر زیر توسط کودکان در قالب سرود، قطعه زیر را اجرا کنید.

یه روزی روزگاری یه دشت لاله رویید
توی دل غریبش انگار یه کوه غم بود
باد غرور و کینه وزید و دشتُ خون کرد
گلبرگای شکسته، برگای خشک و خسته
بارون کجایی بارون؟ لب‌های گل ترک خور
تو قاب اربعینش، یه دشت سرخ لاله‌ست
بچه‌ها از قلبشون کبوترُ پر می‌دن
کبوترا می‌شینن رو گنبد ستاره

بانوی خوب خورشید، تک‌تک گلا رو بویید
برای دشت تشنه یه رود جاری کم بود (2)
همه گلا شکستن، لاله رو واژگون کرد
ریشه تشنه تنها، خاک به غم نشسته
غنچه تازه‌ی گل نشکفته بود و پژمرد (2)
که تا ابد می‌مونه، عشقی هزار سالست
سلام بر حسینُ با چشمای تر می‌دن
هر کی می‌ره کربلا عطر تو رو می‌یاره (4)[1]

[1] شاعر: زهرا حق‌جویی