درس 22 - نحوه زندگی مردم

به نام خداجون مهربون

هدف کلی: آشنایی با انواع سبک‌های زندگی مردم و احترام به آن (شهری، روستایی و چادرنشینی)

اهداف جزئی:

  • شرکت در بحث و گفت‌وگوهای کلاسی و پاسخ دادن به سؤالات
  • درک پیام تصاویر و ارتباط بین بخش‌های تصاویر
  • نقاشی کردن
  • توجه و دقت به صدای اول کلمات (صدای چ)
  • دست‌ورزی و تقویت عضلات دست
آغاز سخن بانام خدا و هم‌خوانی سوره عصر
عادت چله

اگر شما در ماشین باشید و راننده چراغ‌قرمز را رد کند و نایستد، شما به‌عنوان یک همیار پلیس چطور او را متوجه کار اشتباهش می‌کنید؟

مرورها بر اساس منحنی فراموشی

برای مرور درس‌های گذشته سؤالات ذیل را از نوآموزان بپرسید:

  • درس 13: اگر کسی بخواهد کتاب یا کیف دوست شما را به‌زور از او بگیرد، چه‌کار می‌کنید؟
  • درس 19: قبل از رفتن به مسجد، بهتر است چه‌کارهایی انجام دهیم؟
  • درس 21: یک همیار پلیس، در ماشین و خیابان چه‌کارهایی باید انجام دهد؟
فعالیت 1: کتاب کودک

تصویرخوانی و تفکر: از نوآموزان بخواهید به‌دقت به تصویر نگاه کنند و نظرات خود را در مورد تصویر بیان کنند.

توجه و دقت به صدای اول کلمات «چ»: از نوآموزان بخواهید به‌دقت گوش کنند سپس کلماتی را که با صدای «چ» شروع می‌شود بیان کنید، از آن‌ها بپرسید اولین صدایی که شنیدید چه صدایی بود؟ دوباره نظر آنان را به تصاویر کادر پایین کتاب جلب نمایید تا تصاویری که صدای اول آن‌ها صدای «چ» هست را پیدا کنند و با مداد رنگی دور آن‌ها خط بکشند (چنگال، چادر، چایی، چکمه).

یافتن مخالف‌ها: ابتدا مفهوم مخالف را برای کودکان توضیح دهید. (مثلاً سرد و گرم، سریع و کُند، شب و روز، راست و چپ) سپس از نوآموزان بخواهید در دو ردیف پایین صفحه تصاویر مخالف هم را با مداد مشکی به یکدیگر وصل کنند.

دست ورزی: از نوآموزان بخواهید تا خطوط خط‌چین بالای صفحه را با توجه به فلش‌ها، پررنگ کنند.

فعالیت 2: داستان «زندگی روستایی، شهری، عشایری»

مامان‌پری داشت برای بچه‌ها کلاه و شال‌گردن می‌بافت. یک‌دفعه گوشی همراهش گفت: دینگ، صدای پیام بود. فوری گوشی را برداشت و گفت: پرپری؟ نازپری؟ بدوید که برایتان پیام آمده.

بچه‌ها با خوشحالی دویدند سمت او:

– برای ما؟! از چه کسی؟! کجاست؟!

مامان‌پری با لبخند جواب داد: اگر گفتید از طرف کیست؟ پرپری بالا پایین پرید و گفت: از فندق؟ نازپری بال‌هایش را به هم کوبید و باذوق گفت: از مامان‌بزرگ؟ مامان‌پری سرش را تکان داد و گفت: نه نه نه نه! پیام از طرف دخترخاله حنایی است.

نازپری با خوشحالی جیغ کشید و مامان‌پری را بغل کرد. چند وقتی بود که از حنایی خبر نداشتند. چون آن‌ها به خاطر شغل پدرش رفته بودند مسافرت، یک مسافرت طولانی به دور ایران. نازپری گوشی را از مامان‌پری گرفت و نگاه کرد. چند تا عکس بود. پرپری از لای دست نازپری سرک می‌کشید، ببیند چه خبر است.

در یکی از عکس‌ها، حنایی توی یک حیاط بزرگ که پشت‌سرش ساختمان بلندی قرار داشت ایستاده بود کنار حوض و به دوربین لبخند می‌زد. نازپری خیلی دلش برای حنایی تنگ شده بود.

پرپری گفت: چه ساختمان بلندی! مامان‌پری اینجا کجاست؟ چرا خانه‌هایشان با خانه‌های ما فرق دارد؟

مامان‌پری میل بافتنی‌اش را گذاشت کنار و گفت: اینجا شهر است. خانه‌های آن‌ها با آهن و سیمان ساخته می‌شود. خانه‌های شهر با خانه‌های جنگلی خیلی فرق دارد.

نازپری گفت: اینجا را ببینید؟ چه غذای رنگ‌ووارنگی؟

مامان‌پری به عکس نگاه کرد و گفت: اسم این غذا پیتزا است. توی شهر خیلی از این غذاها می‌خورند.

پرپری گفت: حتی غذاهای آن‌ها هم با ما فرق دارد؟

مامان‌پری گفت: بله پسرکم.

نازپری گفت: ای‌کاش ما هم رفته بودیم مسافرت و از این عکس‌های قشنگ داشتیم.

مامان‌پری خنده‌ای کرد و گفت: شهری‌ها هم دوست دارند به جنگل ما بیایند و با خانه‌های ما عکس بگیرند. البته ما هم از این عکس‌ها داریم. ما هم جاهای زیادی برای سفر رفته بودیم. حتی وقتی شماها خیلی کوچک بودید.

بعد فکری کرد و گفت: کی حاضر است آلبوم عکس‌ها را از توی صندوقچه بیاورد؟

نازپری و پرپری بالا پایین پریدند و باهم گفتند: من! من!

بعد دویدند سمت اتاق و رسیدند به صندوقچه قدیمی گوشه اتاق. پرپری به نازپری نگاه کرد و با صدای بلند گفت: یک، دو، سه! یک‌هو در صندوق باز شد و آلبوم عکس‌ها بیرون پرید. او دور آن‌ها چرخ زد و چرخ زد و نشست روی زمین.

پرپری آلبوم را ورق زد و یک عالمه عکس‌های مختلف دید. عکس خودش و نازپری. عکس از خانه قدیمی بابابزرگ و مامان‌بزرگ. همان خانه خشت و گِلی که توی روستا داشتند. پرپری رو به خواهرش گفت: اینجا را ببین! چه چادر بزرگی؟

نازپری فوری آلبوم را به طرف خودش چرخاند و عکس توی آن را دید. یک چادر بزرگ مشکی بود که مامان‌پری جلوی آن ایستاده بود. پرپری و نازپری هم توی بغلش بودند. چندتا بزغاله هم کنارشان داشتند از علف‌های سبز روی زمین می‌خوردند. پرپری گفت: عجب خانه‌هایی! یعنی چه کسانی توی این خانه‌ها زندگی می‌کنند؟

مامان‌پری که آمده بود توی اتاق، دستش را روی شانه‌های نازپری و پرپری انداخت و گفت: عشایر. توی این خانه‌های از جنس چادر، مردم عشایر زندگی می‌کنند. این عکس، همان عکسی است که باباپری وقتی رفته بودیم مسافرت، از ما انداخت. می‌بینید چه خانه‌های جالبی دارند؟

نازپری گفت: خانه بابابزرگ هم مثل خانه‌های توی جنگل نیست. آن‌ها از گِل هستند.

پرپری گفت: غذای آن‌ها هم با ما فرق دارد؟

مامان‌پری گفت: بله. غذای آن‌ها بیشتر از چیزهایی است که خودشان تولید می‌کنند مثل شیر همین بزغاله‌هایی که در عکس می‌بینید.

نازپری دیگر طاقتش تمام‌شده بود گفت: من هم می‌خواهم از خودمان برای حنایی عکس بفرستم.

بعد خندید و گوشی را رو به مامان‌پری و پرپری گرفت و گفت: چلیک.[1]

[1] فاطمه اکبری اصل.

 فعالیت 3: بحث و گفت‌وگو

در مورد نحوه‌ی زندگی مردم در روستا، در شهر و زندگی مردم چادرنشین و عشایر با کودکان صحبت کنید و در مورد شغل آن‌ها، غذای آن‌ها و اینکه چگونه نیازهای خود را تأمین می‌کنند با کودکان بحث و گفت‌وگو کنید.

 فعالیت 4: نقاشی

از کودکان بپرسید شما دوست دارید در کدام‌یک از خانه‌هایی که در تصویر کتاب دیدید، زندگی کنید؟ نقاشی آن خانه و خودتان را بکشید.