هدف کلی: آشنایی با جانوران و ویژگیهای آنان
اهداف جزئی:
- آشنایی با نحوه حرکت حیوانات گوناگون
- تقویت هوش دیداری – فضایی
- شرکت در بحث و گفتوگوهای کلاسی
- تقویت هوش جنبشی – حرکتی
- دستورزی
از کودکان بپرسید: به نظر شما کجاها باید صبر کرد؟ پس از بیان نظرات، شعر زیر را برایشان بخوانید:
آی فیلو جان این صفه
چرا می ری جلوتر؟
صبر کن و طاقت بیار
هی نرو این ور اون ور
نوبت تو الان نیست
همین جا منتظر باش
رعایت نوبت و
یاد بگیری تو ای کاش[1]
از آنان بپرسید: فیلو کجا باید صبر کند؟ آیا خودتان تابهحال موقع بازی، صبر کردهاید تا نوبت به شما برسد؟ برای اینکه حوصلهمان سر نرود چه کارهایی میتوانیم انجام دهیم؟
[1] . زهرا موسوی
تصویرخوانی و تفکر: از کودکان بخواهید به تصویر دقت کنند و بگویند نام این حیوانات چیست؟ هر کدام از آنها چگونه حرکت میکنند یا راه میروند؟
دستورزی و کار با قیچی: به صفحه 34 کتاب کودک رفته و تصاویر حیوانات را قیچی کنند.
تشخیص حرکت حیوانات: حالا حیواناتی که نوع حرکتشان مثل یکدیگر است را روبروی هم بچسبانند و پازل را کامل کنند. (ماهی و دلفین / خرگوش و قورباغه / تمساح و آفتاب پرست / پوپک و پرپری)
با کودکان در مورد نحوه حرکت حیوانات صحبت کنید. حتماً اجازه دهید در گفتگوها شرکت کنند و نظرات خود را بیان نمایند. از آنان بپرسید: چه حیواناتی را میشناسید که با دو پا یا چهار دست و پا حرکت میکنند؟ چه حیواناتی را میشناسید که در آب زندگی میکنند؟ چطوری در آب حرکت میکنند؟ آیا حیوانی که میجهد یا میپرد را دیدهاند؟ آیا حیوانی را میشناسند که مانند مار حرکت کند؟
پس از صحبت، کودکان را گروهبندی کنید و به هر گروه یک سبد یا کیسه بدهید. تعدادی توپ را در فضایی مثل نمازخانه پخش کنید. از هر گروه بخواهید تا حرکت یک حیوانی که مد نظر شماست را تقلید کنند و توپها را جمعآوری نمایند. مثلا یک گروه مثل اسب حرکت کنند، یک گروه مثل خرگوش، یک گروه مثل کبوتر و ….
کودکان را بهصورت حلقهای دور خود جمع کنید. از کودکان بخواهید تا همراه شما، انگشت نشانه خود را روی زمین بگذارند. همزمان با بلند کردن انگشت خود بگویید: «کلاغ پَر». بچهها هم انگشتان خود را بلند میکنند و با هم میگویند: «کلاغ پَر». مجدداً همراه بچهها انگشت خود را روی زمین بگذارید و نام یک پرنده دیگر را ببرید. مثلاً: «گنجشک پَر». بازی همینطور ادامه پیدا میکند و شما هر بار نام یک پرنده را میبرید. بین اسامی حیوانات، برای اینکه حواس و دقت نوآموزان را امتحان کنید، شیء یا حیوانی را که پرنده نیست، نام ببرید، مثلاً بگویید: «میز پر». اگر بچهها حواسشان جمع باشد، با هم میگویند: «میز که پر ندارد»، ولی آن عده از بچهها که متوجه نشدند و دست خود را بلند کردند، باید نوع راه رفتن یک حیوان را تقلید کنند.